Selecteer een pagina

Schrijven valt niet altijd mee. Op sommige momenten vind ik het zelfs een strijd. Dat is niet alleen zo bij de verhalen die ik schrijf (stiekem vind ik niks leuker dan mijn hoofdpersonen ruzie te laten maken). Het is vooral gedoe met mezelf.

Overal loert het gevaar van Afleiding…

Hoe ga je gericht aan de slag als er duizend-en-een-andere-dingen-die-belangrijk-lijken-maar-dat-stiekem-niet-zijn aan het dringen zijn om aandacht? Hoe vind je de ideale schrijfplek? Over een schrijfplek gesproken: dit verhaal schrijf ik nu in de bibliotheek waar mensen om mij heen hardop fluisteren (aaargh, niet weer šŸ™ ) en iemand non-stop zijn neus ophaalt met een geluid alsof hij zijn snot met een rietje aan het uitslurpen is. Geen cursus mindfulness kan hier tegenop. Het is een enorme uitdaging om verder te schrijven, alsof er niks aan de hand is.

Terwijl er in mijn hoofd van alles gaande is. Een hoofdpersoon uit een nieuw verhaal zit al twee maanden vast in een boom. De hoogste tijd om haar daar een keertje uit te schrijven. Verder wil ik ooit nog iets maken voor op het podium. Daar ben ik diva genoeg voor, maar schrijven moet dan ook. De eerste ideeĆ«n beginnen een beetje te borrelen, maar een deel van mijn inspiratie moet ik eigenlijk benutten om te solliciteren en om na te denken over de toekomst. Het onderwerp ‘toekomst’ verplaats ik eigenlijk liever naar de toekomst…

“De jeugd heeft de toekomst,” zeggen ze. Ik wil daaraan toevoegen: “lezen heeft de toekomst.”

Gelukkig zijn er ook mooie en zinvolle vormen van afleiding. Zo heb ik drie weken geleden mogen vrijwilligen in het Groninger Museum tijdens Stap op de rode loper! Bij dit evenement komen VMBO-leerlingen als VIP’s op een rode loper naar een locatie. Daar wonen zij samen met hun docenten lezingen en workshops bij van toonaangevende auteurs. Hierdoor komen ze op een laagdrempelige manier in aanraking met de boeken en raken ze met de schrijver in gesprek. Ik geloof erin dat het goed voor de toekomst is om te blijven lezen, vandaar dat dit evenement mij enthousiast maakte.

De rode loper is uitgerold in het Groninger Museum.

De rode loper ligt uit in het Groninger Museum.

Mijn taak bij Stap op de rode loper! was om schrijfster Daniƫlle Bakhuis naar de Modezaal van het museum te begeleiden. Ook moest ik streng de eindtijd bewaken, want tussen de lezingen door was er niet zoveel tijd voor de groepen om naar een andere locatie te gaan. Op zich niet een hele moeilijke taak (ikzelf houd mij precies tot op de laatste seconde nauwkeurig aan deadlines), maar naar mijn gevoel was ik waren de leerlingen op dat moment nog niet helemaal uitgeluisterd.

Bewonderenswaardig hoe Daniƫlle Bakhuis hun aandacht kon vasthouden. Ze wist veel interessante anekdotes te vertellen. Bovendien zetten de passages die zij voorlas uit haar boek Zes seconden aan tot nadenken. Hoe ga je om met (groeps)druk? Hoe ver ga jij voor geld? Zomaar twee vragen, waarmee jongeren en volwassenen op hun eigen manier bezig kunnen zijn. Voor nu en voor de toekomst.

Het wordt tijd uit dat ik uit die boom kom.

Aan het einde van de dag kreeg ik zelfs een zinvol schrijfadvies. Het komt er voor mij op neer om te blijven proberen om (uitgevers)deuren te openen en in mijn verhaal te geloven. Een boek uitgeven kost nou eenmaal energie, geduld Ć©n geluk. In de tussentijd kan ik beter mijn tijd besteden aan het schrijven van nieuwe avonturen.

De hoogste tijd dus om zowel mezelf als mijn hoofdpersoon, uit die boom te halen en verder te gaan met schrijven; ondanks de-duizend-en-een-dingen-die-stiekem-best-wel-kunnen-wachten. Alleen dan, wordt het misschien mogelijk om als schrijver mee te doen aan Stap op de rode loper! Wie weet, in de toekomst…