Selecteer een pagina

Ditjes & Datjes

Al vanaf juli 2006 wordt op deze plaats een virtueel dagboek bijgehouden over allerlei ditjes en datjes. Alle gebeurtenissen vanaf 2014 zijn hier te lezen. Nieuwsgierig naar oudere belevenissen? Neem dan contact op.

48 uurs-projecten… Tegen al uw herfstdips…

48 uurs-projecten… Tegen al uw herfstdips…

De herfst. Een prachtig seizoen. Mits het mooi weer blijft en het niet te hard waait. Op het moment dat de blaadjes van de bomen vallen, lijkt al mijn inspiratie te verdwijnen. En zit ik binnen bij de kachel, terwijl de regen op de ramen klettert, te googelen naar zonbestemmingen. Is het echt beter om het koude Groningen te verlaten? Ik dacht altijd van wel, maar toch moet ik deze vraag met ‘Nee!’ beantwoorden. Dat komt door alles wat ik afgelopen maand heb meegemaakt. Meedoen aan 48 uurs-projecten, ik kan het iedereen aanraden.

Lees meer

Noorderzon 2015: waarom de onbekende man met zijn paraplu belangrijk is

Als ik op het terrein van Noorderzon rondloop, dan beginnen er allerlei ideeën te borrelen. Over verhalen, muziek, voorstellingen, gevatte teksten… Het komt er lang niet altijd van om met alle ideeën aan de slag te gaan: misschien komt dat ooit, maar misschien ook niet. Maar wat wél blijft hangen zijn de prachtige omgeving en de bijzondere mensen die ik mag ontmoeten.

Lees meer

De lijn tussen Assen en Azië

Op station Assen gebeurt helemaal niks deze middag. Nu staat Assen ook niet bepaald bekend om de enorme drukte, maar nu –op zondag én met harde wind– durft niemand de bus te nemen. En zeker niet naar Bovensmilde…

Lees meer

Niet verder dan Lelystad

De trein moet vandaag omrijden. Dat betekent dat ik vanuit Groningen naar Leiden moet reizen om dan uiteindelijk in Rotterdam te belanden. Een reistijd van drie uur en zeven minuten, volgens de reisplanner. Dat kan nog langer…

Lees meer

Mazzel met mazelen

Een mailtje naar mijn moeder op de late avond: “Mam, heb ik ooit mazelen gehad? Of ben ik daartegen ingeënt?” Het is een vraag die mij al een tijdje bezighoudt. Ik ben niet ziek. Ik heb geen rode vlekjes. Ik heb geen jeuk. Toch moet ik het weten. Voordat er een nieuwe dag aanbreekt.

Lees meer

De etiquette volgens de vrouw van de souvenirwinkel op een schip in Rotterdam

Soms lijkt de wereld vooral uit clubjes te bestaan. En dat ik de enige ben die niet weet wat te doen om daarbij te horen. Hierdoor is alles geheimzinnig. Hoe zorg je ervoor dat je een ander antwoord krijgt op een sollicitatie dan: “Wij wensen u veel succes bij het vervolg”? Hoe kom je aan een huurwoning zonder 101 jaar ingeschreven te moeten staan? Wie heeft mij nu weer ontvriend op Facebook en waarom?

Lees meer

Avondwinkel in Rome: “Nice special price”

De supermarkt is niet altijd makkelijk. Zoveel varianten in pindakaas, jam, chips, wc-papier… Dan is de avondwinkel een stuk overzichtelijker. Je kiest een product dat uit één soort bestaat, huppelt naar de kassa die bemand wordt door een televisiekijkende man die standaard € 2,– per verkocht product berekent en klaar ben je. In Groningen tenminste wel. In Rome gaat dat anders.

Lees meer

Ergens tussen Poort 328 en 666

De weg gaat maar één kant op. Omhoog. Toch voelt het alsof ik verdwaald ben. Mijn brein probeert de treden van een trap te tellen. Nog drieëneenhalve kilometer te gaan. We passeren Poort 328. Bij Poort 666 moeten we zijn. Wat ik eigenlijk best een raar getal vind voor een eindpunt van een pelgrimstocht…

Lees meer

Het hek van het Damsterplein…

Het is alweer een tijd geleden, maar je zou bijna vergeten dat we ruim vijf jaar tegen een hek hebben aangekeken. Daarachter gebeurde van alles: er werd gedoken, getimmerd, gegraven, geboord en gesloopt. Buizen en kabels werden verlegd én er werd daarbij ook weleens wat geraakt, met stroomuitval tot gevolg. Maar nu is alles alweer een tijdje af. Eindelijk rust en ruimte. Of toch niet?

Lees meer

Vitamine D-oorweekt

Het is al de tweede keer vandaag dat ik tot aan mijn sokken ben natgeregend. Ik hang mijn druipnatte jas op en neem plaats in de wachtkamer. Ik staar wat voor me uit, terwijl ik de laatste hagelstenen uit mijn haren schud. Kindergeschrei klinkt uit de spreekkamer; van iemand die zijn allereerste teleurstelling te verwerken krijgt in zijn jonge leven… Of is het gewoon de gedachte aan het koude weer?

Lees meer

Vals alarm

Slaperig zit ik achter de computer en dat komt door onze brandmelder. Vannacht sloeg dat ding groot alarm. Niet omdat het huis affikte, niet omdat wij dreigden te stikken in de rook en niet omdat we vergeten waren om het gas uit te zetten. Nee, de ramp was van grotere omvang volgens Het Orakel Dat Waarschuwt Tegen Onheil: zijn batterijen waren op. Dat ding vond 4.15 een mooi tijdstip om dat met veel kabaal aan ons te melden.

Lees meer